Kom je aan in Rotterdam, dan word je direct begroet door de vele hoge gebouwen: strak, glanzend en modern.

Dit is een waanzinnig interessante stad met een krachtige vernieuwingsdrift – een plek waar alles lijkt te kunnen. Geen verrassing dat het atelier van Monique van Heist hier is gevestigd. We bezoeken haar op een warme zomerse dag in Rotterdam West.

Monique staat in de deuropening en meteen zien we één van de vragen op ons lijstje al beantwoord: yep, natuurlijk draagt ze ook haar eigen ontwerpen, elke dag en minimaal één artikel. Het moet gezegd, rokje Linda combineert ook uitermate lekker met een vintage mouwloos T-shirt en een paar slippers. Eenmaal in het atelier is de sfeer relaxed, worden er glazen met water gevuld en de slippers uitgegooid.

 

Monique van Heist (1972) is geboren in het Brabantse Haarsteeg, zit op 8-jarige leeftijd al achter de naaimachine en draagt ook als kind haar eigen ontwerpen (over zelfbewust gesproken). Dat ze in de mode zou belanden is in ieder geval zonneklaar. Na haar studie aan de Academie voor Beeldende Kunst en Vormgeving in Enschede rondt ze een paar jaar later de opleiding Fashion Design ArtEZ met succes af.

Naarmate haar liefde voor mode groeit, neemt haar onvrede over de mode-industrie toe. Van Heist heeft vooral weinig begrip voor de korte levensduur van trends en wat zij ervaart als de elitaire pretenties van de modewereld. Onder het motto van verander de wereld, begin bij jezelf, start ze in 2009 met het project Hello Fashion. Haar doel is het creëren van een doorlopende collectie van vooral basispatronen waaraan voortdurend ontwerpen worden toegevoegd. Het blijkt een groot succes, want vrijwel geen enkel kledingstuk hoeft met pensioen.

 
 

Tijdens het ontwerpen heeft ze niet een bepaalde doelgroep voor ogen; het gaat haar om het creëren van een ideale vorm. Zo loopt de inmiddels befaamde Monique van Heist legging al flink wat jaartjes mee en is jas Don onderhand in meerdere stofkwaliteiten verkocht. Natuurlijk, patronen ondergaan soms kleine updates, maar een goed ontwerp blijft een goed ontwerp. Karakter krijgt een kledingstuk vooral door te spelen met stoffen en materialen, stelt Van Heist. Ieder kledingstuk is uiterst persoonlijk, maar tegelijkertijd in staat tot verrassend veel variëteit.

 
 

"Het gesprek voelt allang niet meer als een interview."

soul-sister

 

Onlangs hebben 60 kledingbedrijven een convenant gesloten met de belofte zogenoemde eerlijke kleding te verkopen. Als we hierover vragen, reageert ze gedecideerd: “Wat een wassen neus, duurzaamheid is écht meer dan alleen een ingenaaid labeltje van goed gedrag.” Voor haar eigen merk kiest ze voor hoogwaardige (en het liefst ook biologische) stoffen en iedere collectie wordt kleinschalig én in Europa geproduceerd. Restmateriaal wordt doorverkocht of gedoneerd aan een kunstacademie – geen convenant voor nodig. 

Het gesprek voelt allang niet meer als een interview en als het aan ons ligt babbelen we nog een uurtje door. Maar Monique heeft uiteraard meer te doen en dus vragen we haar op de valreep nog over eventuele ambities. Ze begint te lachen: “Het ontwerpen van het perfecte ondergoed?”

x